NEW POST, PUUR!

Zielsbeleving…


ZIELSBELEVING… VANUIT PUURHEID GELEEFD, IS VANUIT PUURHEID BELEEFD

Wat is dat nu eigenlijk zielsbeleving? Zielsbeleving is al wat jij uitzend met je hart en ziel en wat een zodanige innerlijke resonantie geeft dat het hele wezen, van ziel, zijn en zaligheid op doet leven, doet sparklen en innerlijke geluks bevinden, je welbevinden alsmede je hele staat van Zijn kan doen upliften.
 
Zielsbeleving is iets wat uitermate veel meer aandacht zou mogen verkrijgen omdat velen zielen zo verzand zijn in eigen gelimiteerde zone van Zijn waarbij het hoofd, de menselijke ego mind, de ziel overvleugeld, domineert en compleet opzij zet. In deze tijd waarin de innerlijke ontevredenheid hoogtij viert en velen op zoek naar een innerlijke vervulling, een levensvervulling, een hoger doel stuiten mensen op levensvragen zoals ‘word ik hier nu écht gelukkig van?’ of ‘moet ik dit in de lengte van mijn dagen blijven doen?’ Dit zijn zeer waardige vragen en deze vragen zouden de aandacht mogen krijgen die ze verlangen want het is niet voor niets dat jij nu op dit moment in je leven, levensstadium, dit soort vragen op je bord krijgt en je gedachten en gevoel worden vervuld met een wellicht niet te plaatsen onvrede. Mocht dit aan de orde zijn dan is het het moment daar om dieper bij jezelf te gaan onderzoeken wat daar nu werkelijk speelt. Waar die onderhuidse onvrede, het gevoel dat je niet meer happy bent, vandaan komt.
 
Die onderhuidse kriebels variërend tot een flinke onverklaarbare push van binnenuit zijn daar om jou alert te maken dat je je leven wellicht anders mag gaan inrichten. Om te beginnen met een andere aanpak van zelf.
Was jij namelijk niet altijd degene die alles met je mind oploste, trachtte op te lossen en kon redeneren tot je een ons woog? De redenatie queen of king? Geen detail werd gemist als het de mind betrof. Je vaarde compleet blind op je ego mind en dacht, ja precies dácht, dat daar waarheen je kapitein van je soul vessel jou heen stuurde dat dat okay was. Dus niet, kan ik je zeggen. Je bent met je menselijke zijn een soul voertuig. Oftewel, ik zal dit even uitleggen, je menselijke zijn is een soort schip wat de ziel vaart. Simpel toch. Maar op een soul ship zet je toch geen captain die een andere koers vaart dan die jouw ziel nodig heeft? Dat komt me een beetje vreemd voor, is het niet? Om je aardse mind en body een goed pad heen te leiden heb je écht je ziel nodig! Niet als ondergeschikte, ondergesneeuwde of gedomineerd stuk miskend onderbewustzijn! Nee, als actieve lead, leidraad, in jouw leven. Jóuw leven!
 
Jouw leven dus…. Bésef je eiegnlijk wel dat je leeft? Je weet wel léven. Voelen tot in elke bodynerve. Dat twinkelende, sparkelende gevoel van excitement wat je hele zijn soms zonder enkele toevoeging van buitenaf tot extase kan brengen? O, ken je niet? Dat is dan verrekte jammer zeg! Je doet je eigen ziel, zijn en zaligheid flink te kort. En niet alleen de ziel. Goed. We hebben het dan over zielsbeleving. Beleving vanuit elke zijnsextentie die je maar kan ervaren. Ervaren ja. Voelen, ervaren… leven dus! LEVEN!!! Nee, niet slaapwandelen. Elke dag in dag uit je weer conformeren aan die ratrace waarin je zelf… -ik zeg het maar zo…- de grootste rat bent. Jazeker, dat klinkt hard maar dat is wel zo. Want jij houdt je eigen rat race in stand. Door hard voorop te lopen. Jij leidt je eigen ratrace! Dat klinkt als een klok, hè?!?
 
Precies. Daar wil ik het dan ook even over hebben. De klok. De aardse klok die blijft maar doortikken. Tiktak, tiktak… Jij wordt er écht niet jonger op. Dat is een feit, ik kan daar niet omheen. Die klok, tijd is zoiets stoms, maar goed de veroudering die telt ook mee als mens zijnde.
 
Omdat je dus je eigen race loopt, met oogkleppen op in droomstaat, slaapwandelend dan wel onderbewust… het is mij om het even hoe je het noemt loop je kansen mis, loop je happiness mis maar sterker nog (en dat is het voornaamste) je loopt jezelf mis. Helemaal. Je loopt, als je zo blijft door hijgen, hossen, whatever op een gegeven moment stuk. Dood. Dan lig je puffend, hijgend, wellicht met lichamelijke klachten op de bank tijd met een opgebrand of depressief gevoel. O… je wordt hier depressief van? Van mijn woorden? Volgens mij is het overgrote deel al depressief, niet om jullie in een hokje te duwen, maar om een spiegel voor te houden. De spiegel van Zijn. Van zelfreflectie. Introspectie. Precies dat dus. Afgebrand tot een verschrompeld luciferhoutje. Er is geen fik meer in te krijgen. Wat ik bedoel te zeggen is je bent op, uitgeblust, de koek is op (in zoverre je al koek gegeten had…) en je bent niet meer happy… De sparkle, dat innerlijke vlammetje, vuurtje of inferno wat jou gaande hield… is op. Weg. Finito en basta. Je bent basta. Capotto. Gevlucht in een leven waarvan je zelf dus de grootste rat was die het hamster- (lees ratten) wiel deed draaien. Jouw race. Jouw leven. Jouw, jouw, JOUW.
 
Het draait dus om jou! Jouw leven loop je maar één keer. Nope, dat is niet egoïstisch! En dat is nu. Nu is dus het moment. Het moment is altijd nu. Omdat er geen ander leven komt. Je mag het nu dus maken. Tot inzicht komen, tot inkeer en een radicale ommekeer maken als jouw ziel daar om vraagt. Hoezo ziel, vraag je nu? Ja, jouw soul. Die is dus stukko, fikloos, mist zijn happy sparkling. Omdat jij, jíj dus, een race liep die niet conformeerde met jouw zielszijn, zielsleven (lees beleving) en zielspad. Je hebt je eigen ziel in de kou laten staan. Je dreef je zielsschip met je ‘rattenbrein’, totaal vertrouwend, leunend en schuilend achter dat dominerende ego en jouw soul vessel, jouw vaartuig dus, ging de verkeerde kant op. En ondertussen trachtte jij je zielsenergy hoog te houden door in dat hamsterwiel te blijven lopen. Zonder jouw soul te voeden. Totdat je tong op je vestje hing, je ogen uitpuilde van moeheid en lijf krakend zijn laatste tred in dat rattenwiel zette totdat jij dus uitgeblust, stukko dus, op de bank plofte, viel of whatever, je ziek meldde dan wel jouw fikkie gedoofd was en jij werkelijk geen pap meer kon zeggen.
 
Er is geen goed of fout maar je snapt zeker wel zodra jij jezelf zo gaat voelen er wel flink iets rammelt (niet in de haak is) in jouw Zijn, zaligheid en leven… Om maar van het gemis aan happiness niet te spreken. Het is namelijk tijd om te gaan voelen! Dan bedoel ik niet de malaise, hoe shittig jij je voelt of hoe klote het leven voor je nu is (weet dat ik het heel vervelend voor je vindt. Been there too. Wellicht scheelt dat nu) maar zodra je weer een beetje lucht kan ademen, weer een pietsie pap kan zeggen of boven Jantje bent dat je gaat voelen. VOELEN! Voelen wat jij nodig hebt om weer voort te gaan. Te voelen waarheen jouw schip mag varen maar bovenal wié er aan het roer van jouw vessel staat: het ego (de mind) óf jouw soultje. Ik zou het wel weten! Maar goed je mag dus eerst zelf door de shit, kennelijk is dat universeel zo bepaald, voordat jij dus stappen kan gaan zetten in de welvaart van jouw ziel. Ja, jouw ZIEL!!! Mooi dus. Het antwoord heb je hier dus al verkregen. Gratuito. Het gaat namelijk om jouw ziel, zielbeleving en ziels leven. En niet omdat rattenbrein van je dat zo beperkt is dat het in kleinschaligheid dito in formaat is dat je het leeft conform de ego standaarden die dit brein, zijn gedachten doch ook zijn angsten aan je oplegt zodat je ze leeft. De rattenrace loopt in je eigen, door het ego gedomineerde, hamsterwiel..
 
It is time for a change! Voel maar goed. Je voelt het toch al langer maar je eigen onzekerheid, je eigen onvermogen verder te leven dan je ego mind maar ook je eigen valse zekerheid van je comfortzone houdt je tegen. Je zit jezelf compleet in de weg! Je ziel dan. Je blockt je eigen zielsontwikkeling en zielsleven met je oude zijn. Goed zoals je gezegd er is geen good or wrong omdat zielsprocessen gelopen mogen worden en als je in alles je lessen kan zien dan weet je dat alles bijdraagt aan de ontwikkeling van jouw zielszijn, zielsevolutie en zielsbevinden. Je bent op weg. Wellicht kom je nu even niet van je couch af maar hé weet dat het for the best is. YOUR BEST. Blijf inademen en uitademen! Adem in, vier tellen rust, adem uit. Langzaam…! Je bént uit je race gevallen weet je nog wel? Langzaam aan! Even in slow motion… adem vier tellen in…. goed zo, vier tellen rust… (Houd vol!) en dan blaas je heel rustig vier tellen uit. Herhaal dit zolang je nodig hebt. Ik bedoel als je toch op de bank, in bed of in de stoel hangt met de tong… Nou je weet wel… dan kan je net zo goed op je ademhaling letten. Komt er wat rust, ik bedoel dan innerlijke rust, in je leven. Want dat is nodig, is het tijd voor doch vooral is nodig voor je waky waky. Waky waky zal je wellicht zeggen nu? Als je wellicht nog wat kan zeggen als je last hebt van een uitgebluste ziel…. Ja, waky waky. Jouw personal universal call to be awakened. Zo dát klinkt als een klok. Klok…!?!
 
Je bent geschud, gemangeld, gecakewalked om uit de rat race te vallen. Te ontkomen duidelijker gesteld… om wakker te worden. Mooi is dat. Wakker worden. In zijn. Ziels zijn. Te ontwaken als een schoon ontluikend bloemetje in haar eigen ontspruitende zielsbladeren. Dat is allemachtig prachtig zeg! Halleluja!!! Jij bent geschud om tot bloei (weer) te komen. Dat je ziel weer mag gaan sprankelen, jij weer gaat stralen, de happiness weer mag gaan leven. O babe, dat is machtig mooi zeg! Jij mag gaan ontluiken…
 
To be continued….
 
Liefs Irmgard🧡
 
PUUR!
By MY HAPPY SOUL – SOUL WRITER